twojswiat.olsztyn.pl

Koty rasy Maine Coon poza okazałym wyglądem, wyróżnia jeszcze wyjątkowe usposobienie. Sporo hodowców mówi o Kotach rasy Maine Coon, iż są z charakteru niezwykle podobne do psiaków. Koty Maine Coon bardzo przywiązują się do człowieka. Gdy ten powraca do domu, po długiej nieobecności, witają go w progu. Koty Maine Coon są w stanie nauczyć się aportować myszki, które przynoszą wręcz natrętnie do swego pana. Taki kot doskonale jest w stanie dogadywać się z różnymi rasami kotów, czy psów. Koty rasy maine coon są świetnymi towarzystwem dla dzieci, to też można polecić je, gdy ktoś chce zakupić kota rasowego.

Koty Maine Coon są kotami sporych rozmiarów, są największą hodowlaną rasą kotów. Koty te posiadają silną budowę kośćca, długie ciało, gęste futro w różnym ubarwieniu i strukturze. Bardzo charakterystyczną cechą kota rasy Maine Coon jest duża, kanciasta głowa o bardzo zaznaczonej kufie i wysoko osadzonych uszach zakończonych rysimi pędzlami. Pomiędzy poduszkami łapek maine coon posiada kępki włosów, pozostałość po czasach kiedy żył jako kot łowiący myszy i żył jako pół dziki kot.

Bardzo ważną kwestią jest doskonała socjalizacja kociąt od pierwszych minut jego życia, poświęcanie mu wyjątkowej uwagi, jak i prowadzenie w swojej hodowli tylko takich linii kotów, które pomimo swojej wielkości, będą łagodnie usposobione. Nie tylko ze względu na przyszłych właścicieli, ale również ze względy na wystawy w jakich koty będą uczestniczyć. A wystawy są miejscem niezwykle stresującym dla zwierząt, więc jego usposobienie, oraz przyzwyczajenie do ludzi, oraz różnych bodźców jest bardzo istotne.

Kocięta już rodząc się, są miniaturkami dorosłego Kota rasy Maine Coon. Szybko rosnące organizmy kociąt Maine Coon na sprzedaż, pędzelki na uszkach, grube łapki zapowiadają jak spory będzie taki kot. Mocne pyszczki, oraz cudowny charakter to cechy kocięcia. Od prawie samego przyjścia na świat, jak tylko kocie maine coon otworzy oczka, wymaga by poświęcić mu dużo chwil, oraz pieszczot. Zresztą kocięta rasy Maine Coon same się tego od opiekunów domagają, czy to wchodzeniem pod nogi, czy wspinaniem się na kolana właściciela, gdy ten tylko siądzie na chwilę, a zdecydowane mruczenie rozchodzi się w całym pokoju.